YAIZA PENA BREA O mundo non está só podre: está ferido.

O mundo non está só podre: está ferido.

Acostumámonos ao ruído do sufrimento como quen vive xunto a unha estrada: ao principio doe, despois convértese en fondo.

Vivimos rodeados de présa e baleiro, de palabras gastadas e promesas sen corpo. Chamamos progreso ao que nos afasta da liberdade, éxito ao que nos consume por dentro. E así o mundo apodrece non porque falte luz, senón porque a esquecemos. Porque deixamos de mirar aos ollos, de escoitar de verdade, de sentir como propia a dor allea.