ESTHER FERRER MOLINERO FROITAS E FLORES DA MIÑA COLLEITA POEMAS, DEBUXOS…FRESAS SALVAJES & AMORODOS SALVAXES

LÚA

A súa conversa facíase transitable.
Condensada no espazo,
fluía,
cara ó profundo do abismo.
Sofistas empañados.

Asomaba, a tola Lúa,
nun lenzo de auga morna.
Encaixe de totales
sen resposta.

Esther

Galego lingua da Esther

TANATOS (DÍA DE DEFUNTOS)

Shangri_la de tibias

entre as pétalas.
Sorte inquieta
perturbada.
Tronzar á dor
no fuste alzado.
Shangri_la de tibias
entre as flores rotas.

*Odio á morte
e ó que representa.

Galego lingua da Esther

PULSIÓNS

Os abrazos que non dimos

moran cravados e fenden.
Facer cumbres nas olladas
do quizás
vira un nó entrelazado
que transita no despois.
Na espiral arborescente
teño sede
e camiño polo entramado incerto
nun deserto embrionario
de enrugas.
Tinguín horizontes claros
nos ceos esvaídos.
Tensei ás cordas do cardio
ata as pulsións infinitas.

Esther

Galego lingua da Esther

POESÍA EN CASTELÁN DA MAN DA ESTHER FERRER MOLINERO

DUELO

¿Quieres que desnude las entrañas, carcelero?
Apaciguar el dolor de tu sangre redimida
con mi suerte.
¿Quieres ser la herida que desgarra
el desespero y la guadaña?
Clavas tu bandera lentamente,
punzando la agonía.
El grito no se escucha
mitigado por la lápida.
Restriegas el hollín de la batalla,
con manos temblorosas,
sobre mis pechos hundidos.
Tus ojos son de odio, inquisidores.
Recorres mi cuerpo amoratado
y sucio.
Manoseas mi alma.
Me señalas con el dedo acusador.
¿Deseas mi muerte, amor?

Esther.

TRADUCIÓN AO GALEGO CEIVE DA MAN DO RUBEM NOVO

DÓ

Queres que espide as entrañas, carcereiro?

Apazugar a dor do teu sangue redimido
coa miña sorte.
Queres ser a ferida que racha
o desesperado e a gadanha?
Cravas a túa bandeira amodamente
espiñando a agonía.
O berro non se escoita
mitigado pola pedra da tomba.
Esfregas a feluxe da batalla,
con mans trémulas,

sobor os meus peitos afundidos.
Os teus ollos son de odio, inquisidores.
Percorres o meu corpo magoado
e suxo.
Apalpas a miña ialma.
Sinalasme co dedo acusador.
Desexas a miña morte, amore?

Esther

A

Arrancarse la pena…

de cuajo,
cauterizar el dolor.
Destruir la insania de la duda.
Apaciguar el alma, cerrar la herida.
Amar sin freno ni medida.
Ser flor que desprende…
muerte y vida.
Caer, equivocarse, sufrir desengaño,
levantarse.
Rematar la duda de uno mismo.
Encontrar la certeza.
ESTHER

TRADUCIÓN AO GALEGO CEIVE DA MAN DO RUBEM NOVO

A
Arrincarse a magoa…
de raíz,
caltrir a dor.
Destruír a tolemia da dúbida.
Apazugar a ialma, fechar a ferida.
Amare sen freo nin medida.
Ser flor que desprende…
morte e vida.
Caer, errarse, sofrer desengano,
erguerse.
Rematar a dúbida dun mesmo.
Atopar a vericidade.

ESTHER FERRER MOLINERO DEBUXOS