Buscando por"helena villar janeiro"Etiqueta→

helena4

HELENA VILLAR JANEIRO: Distancias (minirelato)

junio 6, 2017 | 0 Comentarios

DISTANCIAS O traxecto é dunha hora, pero quere durmila sen que a interrompan. Durante o  sono pode volver o bico del, a caricia da nai, o arrecendo das terras da súa infancia… Os soños viaxan...

Leer más→

“Queda o raposo esperando no alto de Camariñas que lle suban os zapatos porque o pican as espiñas”. Popular “Se queres que vaia verte de noite polo luar tes que prender a cadela que non...

Leer más→
17917182_10206944988902795_2381903699697704995_o

HELENA VILLAR JANEIRO.MÁIS HAIKUS.

abril 21, 2017 | 0 Comentarios

 HELENA VILLAR JANEIRO. A gran mestra da Lingua galega. POESÍA mínima. Haiku Vaise coa lámpada baixando as escaleiras de tras dos montes. Poesía mínima. Haiku A diagonal separa ceo e terra, artes e espazo. POESÍA...

Leer más→

https://www.facebook.com/villarjaneiro?lst=1253241583%3A1703575023%3A1492175220 Outros festexán o día da Republica de forma máis moderna: Republica – Ready to Go...

Leer más→
helena5

Helena Villar Janeiro. POESÍA mínima. Haiku

febrero 25, 2017 | 0 Comentarios

     A Rosalía Sempre contigo nos teus varios niveis xardín amante. Eu non pensaba que o mar tiña os enredos tan escondidos. Poema críptico que o mar sabe escribir cos seus acentos. Ceo, ramallas,...

Leer más→
HELENA

HELENA VILLAR JANEIRO: HAIKUS.FEBREIRO 2017.

febrero 13, 2017 | 0 Comentarios

Quere o paseo dos buxos apreixar a tarde eterna. “Pola faldra da camisa vinche baixar un piollo. Viña de Sierra Morena. Traía un parche nun ollo.” Popular Feluxe, engrudos, ocos, saliente, viga, cara de caras....

Leer más→
helena

HELENA VILLAR JANEIRO: MÁIS HAIKUS.

diciembre 16, 2016 | 0 Comentarios

POESÍA mínima. Haiku Ecos perdidos, pedra, luz, filigrana. fuga do tempo. POESÍA mínima. Haiku Se xa catamos o froito do pracer o espido é xusto. POESÍA mínima. Haiku Tento o misterio dun xardín xaponés cando...

Leer más→
helena

POESÍA mínima. Haiku.Por Helena Villar Janeiro

noviembre 5, 2016 | 0 Comentarios

Desuso en tránsito, menhir, pano de luz, memoria rota. Os nosos soños apozados nas pedras visten a chuvia. Pisar arume, ver un tollemerendas, ulir a infancia. A tarde di que a estampa do equilibrio é...

Leer más→

Onte visitei a fosa onde está meu tío Ovidio Villar Fernández, no cemiterio parroquial de Vilarraso (Aranga), e tamén a de Santa Mariña (Guitiriz). A de Vilarraso é unha gran fosa que estivo aberta moito...

Leer más→
rosalia16

131 ANOS SEN ROSALÍA.

julio 15, 2016 | 0 Comentarios

·Vaia o meu recordo, sempre emocionado, para Rosalía de Castro que pasou á eternidade, tal día coma hoxe, hai 131 anos. DE BALDE… Cando me poñan o hábito, si é que o levo; cando me...

Leer más→